دبیر انجمن انبوه‌سازان مسکن و ساختمان استان تهران، در نشست با جامعه مهندسان مشاور ایران در بخش معماری، بر ضرورت هم‌افزایی ظرفیت‌های تخصصی، فنی و اجرایی در صنعت ساختمان تأکید کرد و تشکیل کارگروه مشترک سه‌جانبه میان انبوه‌سازان، مهندسان مشاور و تولیدکنندگان و فناوران صنعتی ساختمان را با هدف توسعه یکپارچه و ارتقای بهره‌وری اقتصادی پروژه‌های ساختمانی پیشنهاد داد.
به گزارش روابط عمومی انجمن صنفی کارفرمایی انبوه‌سازان مسکن و ساختمان استان تهران، مهدی زرقانی، دبیر انجمن، در نشست با جامعه مهندسان مشاور ایران در بخش معماری، با تأکید بر ضرورت تقویت ارتباط ساختاری و اقتصادی میان بخش‌های مختلف صنعت ساختمان، پیشنهاد تشکیل کارگروه مشترک سه‌جانبه میان انجمن انبوه‌سازان، جامعه مهندسان مشاور و انجمن تولیدکنندگان و فناوران صنعتی ساختمان را مطرح کرد.
وی با اشاره به رشد بخش‌های مختلف صنعت ساختمان در دهه گذشته اظهار کرد: با وجود پیشرفت‌های قابل توجه در حوزه‌های مختلف و برخورداری کشور از مهندسان توانمند، تولیدکنندگان متخصص و سازندگان باتجربه، ارتباط ساختاری و اقتصادی میان این بخش‌ها متناسب با رشد هر یک از آن‌ها توسعه نیافته است و هنوز نتوانسته‌ایم این ظرفیت‌ها را در قالب یک نظام یکپارچه برای پیشبرد صحیح پروژه‌های ساختمانی به کار گیریم.
دبیر انجمن صنفی کارفرمایی انبوه‌سازان مسکن و ساختمان استان تهران با تأکید بر ضرورت تقویت جایگاه مهندسان مشاور در فرایند توسعه پروژه‌ها تصریح کرد: نقش راهبری مهندسان مشاور در دهه‌های اخیر به‌تدریج کمرنگ شده و در بسیاری از موارد، فعالیت آن‌ها به طراحی، محاسبات یا نظارت محدود شده است؛ در حالی که مهندسان مشاور باید به‌عنوان مغز متفکر فنی و یکی از ارکان اصلی پروژه‌ها، از مرحله شناسایی مسئله، مطالعات اقتصادی و امکان‌سنجی تا تعیین راهبرد توسعه، انتخاب فناوری مناسب و مدیریت کیفیت حضور داشته باشند.
زرقانی افزود: یکی از اشکالات موجود این است که ابتدا درباره زمین، پروژه، بودجه و حتی روش ساخت تصمیم‌گیری می‌شود و سپس از مهندس مشاور خواسته می‌شود نقشه پروژه را تهیه کند؛ در حالی که حضور مشاور باید از ابتدای شکل‌گیری پروژه و پیش از نهایی شدن تصمیمات اصلی مورد توجه قرار گیرد.
وی در ادامه با اشاره به نقش تولیدکنندگان و فناوران صنعت ساختمان، صنعتی‌سازی را فراتر از تولید قطعات پیش‌ساخته یا انتقال بخشی از عملیات ساخت به کارخانه دانست و گفت: صنعتی‌سازی باید به سمت طراحی استاندارد، تولید قابل کنترل، کاهش دوباره‌کاری، مدیریت زمان، افزایش کیفیت و بهره‌وری سرمایه حرکت کند.
دبیر انجمن انبوه‌سازان مسکن و ساختمان استان تهران با بیان اینکه هر فناوری جدیدی الزاماً اقتصادی نیست و هر روش صنعتی نیز برای همه پروژه‌ها مناسب نیست، تأکید کرد: انتخاب فناوری باید متناسب با ویژگی‌های هر پروژه انجام شود و ارزش‌آفرینی آن از نظر هزینه تمام‌شده، سرعت اجرا، کیفیت و به‌ویژه مصرف انرژی و توجیه اقتصادی قابل ارزیابی باشد.
زرقانی همچنین بر اهمیت ارتباط میان مهندسان مشاور و تولیدکنندگان صنعتی تأکید کرد و افزود: ظرفیت تولید داخلی، توان فنی کشور و منابع اولیه موجود باید از ابتدای فرایند طراحی مورد توجه قرار گیرد تا انتخاب روش ساخت و فناوری با امکانات واقعی کشور تناسب داشته باشد.
وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به نقش توسعه‌گران و انبوه‌سازان در تحقق پروژه‌های ساختمانی اظهار کرد: فعالان این حوزه با واقعیت‌های اقتصادی پروژه، از جمله تأمین زمین و سرمایه، دریافت مجوزها، هزینه‌های ساخت، شرایط بازار فروش و قدرت خرید مردم مواجه‌اند. با توجه به محدودیت منابع مالی دولت، حرکت به سمت توسعه‌گری و ایفای نقش مؤثرتر بخش خصوصی در پیشبرد پروژه‌های مسکن ضروری است.
دبیر انجمن انبوه‌سازان مسکن و ساختمان استان تهران خاطرنشان کرد: توسعه پروژه‌های ساختمانی بدون توجه هم‌زمان به امکان‌سنجی، معماری، مدیریت، اجرا، بهره‌برداری و فروش می‌تواند به شکست پروژه منجر شود؛ ازاین‌رو، لازم است ظرفیت‌های تخصصی و اقتصادی بخش‌های مختلف در کنار یکدیگر قرار گیرند.
زرقانی جامعه مهندسان مشاور را بازوی اندیشه، طراحی و تصمیم‌سازی فنی، انجمن تولیدکنندگان و فناوران صنعتی ساختمان را بازوی فناوری، استانداردسازی و تولید صنعتی و انجمن انبوه‌سازان را نماینده بخشی از کارفرمایان، سرمایه‌گذاران و توسعه‌گران مرتبط با اقتصاد واقعی پروژه‌های مسکن معرفی کرد و گفت: پیشنهاد تشکیل کارگروه مشترک سه‌جانبه میان این سه مجموعه را دارم؛ لکن هدف همکاری‌ها نباید صرفاً به صنعتی‌سازی ساختمان محدود شود، بلکه باید صنعتی‌سازی و اقتصادی‌سازی کل فرایند توسعه مسکن را دنبال کنیم. در گام نخست، پیشنهاد می‌شود هر یک از سه مجموعه نمایندگان خود را معرفی کنند و با انتخاب یک پروژه واقعی، اجرای طرحی پایلوت را با مشارکت بخش خصوصی در دستور کار قرار دهند تا زمینه شکل‌گیری یک الگوی موفق برای همکاری‌های آینده صنعت ساختمان فراهم شود.