دکتر حبیبالله طاهرخانی، معاون مسکن و ساختمان وزارت راه و شهرسازی، در روایت خود از حضور در چهارمین دوره جایزه شهری شانگهای، به تشریح تجربههای موفق شهرهای جهان در حوزه بازآفرینی شهری، توسعه پایدار، سیاستهای مسکن و ارتقای کیفیت زندگی پرداخت.
به گزارش روابط عمومی انجمن صنفی کارفرمایی انبوهسازان مسکن و ساختمان استان تهران، حبیبالله طاهرخانی، معاون مسکن و ساختمان وزارت راه و شهرسازی، بهعنوان نماینده ایران در مراسم روز جهانی شهرها و نشست دو روزه جایزه شهری شانگهای در کشور چین حضور یافت.
این رویداد سالانه با مشارکت سازمان اسکان بشر ملل متحد (هبیتات) و دولت چین و با حضور مقامات دولتی، مدیران شهری و مسئولان حوزه مسکن کشورهای مختلف جهان برگزار میشود.
بر اساس روایت طاهرخانی، چهارمین دوره جایزه شهری شانگهای با رقابت بیش از ۹۰ شهر از سراسر جهان برگزار شد که در نهایت پنج شهر بهعنوان برگزیدگان این دوره معرفی شدند.
در این دوره، شهر «جینگدژن» چین به دلیل اجرای الگوی موفق بازآفرینی شهری، بهویژه تبدیل کارخانههای قدیمی صنعتی به فضاهای خلاق فرهنگی و گردشگری و کمک به رونق اقتصاد محلی، رتبه نخست را به خود اختصاص داد.
شهر استانبول ترکیه نیز به دلیل ابتکار عمل در حوزه تابآوری و توسعه زیرساختهای شهری، از برگزیدگان این جایزه بود. همچنین شهر آدیسآبابا در اتیوپی به دلیل اقدامات انجامشده در زمینه بهسازی سکونتگاههای غیررسمی و اجرای برنامههای مسکن حمایتی مورد تقدیر قرار گرفت.
شهر سانتیاگو د کالی کلمبیا نیز به دلیل ارائه الگوی احیای تالابها و رسمیسازی مالکیت زمین در سکونتگاههای غیررسمی و شهر کاتویتسه لهستان به دلیل اقدامات خود در زمینه گذار سبز، توسعه اقتصاد کمکربن و احیای مناطق صنعتی قدیمی، در میان برگزیدگان این دوره قرار گرفتند.
در این رویداد، هیچیک از شهرهای ایران در میان نامزدهای نهایی جایزه شانگهای حضور نداشتند.
تأکید بر ارتقای کیفیت شهرهای موجود به جای گسترش کالبدی
بخش دیگری از این مراسم به نشست شهرداران شهرهای مختلف جهان اختصاص داشت که در آن، تجربههای مدیریت شهری در زمینه توسعه پایدار، سیاستهای مسکن و راهکارهای ارتقای کیفیت زندگی شهروندان مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت.
یکی از مهمترین رویدادهای این نشست، رونمایی وزارت مسکن و توسعه شهری و روستایی چین از سندی با عنوان «دستورکار جدید شهری» بود؛ سندی که بهعنوان گزارش ملی چین، مسیرهای دستیابی به توسعه پایدار در شهرها و روستاهای این کشور را با افق زمانی ۲۰۳۰ ترسیم میکند.
بر اساس توضیحات طاهرخانی، یکی از محورهای اصلی این سند، تغییر رویکرد از شهرسازی مبتنی بر گسترش کالبدی به سمت توسعه مبتنی بر ارتقای کیفیت شهرهای موجود است.
همچنین در این سند، پیوند سیاستهای مسکن با فراگیری اجتماعی و دسترسی به خدمات، در کنار ارتباط توسعه اقتصادی شهرها با پایداری زیستمحیطی و تابآوری مورد توجه قرار گرفته است.
طاهرخانی با اشاره به اهمیت محتوای این سند، بررسی و بهرهگیری از تجربههای مطرحشده در آن را برای کشورهای مختلف، از جمله ایران، مفید ارزیابی کرده است.