دبیر انجمن انبوه‌سازان مسکن و ساختمان استان تهران در سومین یادداشت از سلسله یادداشت‌های «توسعه‌گری حرفه‌ای»، بر ضرورت استقرار نظام حاکمیت شرکتی و تشکیل کمیته سرمایه‌گذاری برای ارزیابی فرصت‌ها و مدیریت ریسک پروژه‌های ساختمانی تأکید کرد.
به گزارش روابط عمومی انجمن انبوه‌سازان مسکن و ساختمان استان تهران، مهدی زرقانی، دبیر انجمن در سومین یادداشت از مجموعه یادداشت‌های «توسعه‌گری حرفه‌ای» با عنوان «چه کسی باید درباره سرمایه‌گذاری تصمیم بگیرد؟؛ حاکمیت شرکتی و کمیته سرمایه‌گذاری»، تصمیم‌گیری نظام‌مند درباره تخصیص سرمایه را یکی از الزامات توسعه‌گری حرفه‌ای در صنعت ساختمان دانست.
زرقانی با اشاره به اینکه فرصت‌های سرمایه‌گذاری در صنعت ساختمان اغلب از طریق ارتباطات شخصی، معرفی مالکان و پیشنهادهای مشارکت شکل می‌گیرند، تصریح کرد که جذابیت ظاهری یک فرصت لزوماً به معنای مناسب‌بودن آن برای سرمایه‌گذاری نیست و توسعه‌گر حرفه‌ای باید علاوه بر شناسایی فرصت‌ها، توانایی ارزیابی، انتخاب و رد گزینه‌های نامناسب را نیز داشته باشد.
وی، وابستگی تمام تصمیم‌های سرمایه‌گذاری به بنیان‌گذار، ابهام در مسئولیت تحلیل و اجرا، ورود هم‌زمان به پروژه‌های متعدد بدون توجه کافی به جریان نقدی و احتمال بروز تعارض منافع را از جمله چالش‌های تصمیم‌گیری فردمحور در شرکت‌های ساختمانی برشمرد و بر ضرورت ایجاد سازوکاری برای اتخاذ تصمیم‌های مستند، شفاف و تکرارپذیر تأکید کرد.
دبیر انجمن انبوه‌سازان مسکن و ساختمان استان تهران، حاکمیت شرکتی را چارچوبی برای تنظیم روابط، اختیارات، فرایندهای تصمیم‌گیری و نظارت بر عملکرد شرکت توصیف کرد و یادآور شد که تفکیک وظایف مالکیت، هیئت‌مدیره، مدیریت اجرایی و نهادهای نظارتی، ضمن حفظ سرعت تصمیم‌گیری‌های روزمره، امکان بررسی دقیق‌تر تصمیم‌های پرریسک را فراهم می‌کند.
زرقانی با اشاره به ساختارهای مدیریتی معرفی‌شده در اسناد عمومی شرکت بین‌المللی Hines، از جمله کمیته مدیریت، کمیته اجرایی و کمیته سرمایه‌گذاری، این تفکیک کارکردها را نمونه‌ای از اهمیت راهبری سازمانی و تصمیم‌گیری تخصصی دانست و اعلام کرد که الگوی پیشنهادی برای شرکت‌های ساختمانی ایران باید متناسب با الزامات قانونی و ساختار هر شرکت طراحی شود و نباید آن را معادل ساختار رسمی این شرکت بین‌المللی تلقی کرد.
وی، ارزیابی تناسب راهبردی پروژه با بازار هدف، تحلیل تقاضا و رقبا، بررسی وضعیت حقوقی زمین و مجوزها، امکان‌سنجی فنی، برآورد سرمایه موردنیاز و بازده، تحلیل سناریوهای ریسک و بررسی تأثیر پروژه بر نقدینگی و سبد سرمایه‌گذاری شرکت را از محورهای اصلی فعالیت کمیته سرمایه‌گذاری پیشنهادی برشمرد.
دبیر انجمن انبوه‌سازان مسکن و ساختمان استان تهران در این یادداشت همچنین بر ضرورت تدوین گزارش استاندارد پیشنهاد سرمایه‌گذاری تأکید کرده است؛ گزارشی که باید اطلاعات مربوط به زمین، مدل مشارکت، مجوزها، بازار هدف، هزینه‌های ساخت و تأمین مالی، زمان‌بندی تزریق سرمایه، درآمد و بازده پیش‌بینی‌شده، ریسک‌ها و گزینه‌های خروج را در بر گیرد. بر این اساس، تصمیم درباره هر فرصت می‌تواند به تصویب، تصویب مشروط، درخواست بررسی بیشتر یا رد پیشنهاد منجر شود و ثبت دلایل تصمیم‌ها، زمینه یادگیری سازمانی از نتایج پروژه‌ها را فراهم کند.
زرقانی در ادامه، چهار سطح تصمیم‌گیری شامل صاحبان سهام و ارکان قانونی مالکیت، هیئت‌مدیره، کمیته سرمایه‌گذاری و مدیرعامل و تیم اجرایی را در الگوی پیشنهادی خود تشریح کرد و بر لزوم تعیین مکتوب حدود اختیارات و مسئولیت هر سطح تأکید داشت و همچنین خاطرنشان کرد که تشکیل کمیته سرمایه‌گذاری به‌خودی‌خود موجب انتقال اختیارات قانونی هیئت‌مدیره نخواهد شد.
وی، مدیریت تعارض منافع در معاملات مرتبط با خرید زمین، انتخاب پیمانکار و همکاری با اشخاص یا شرکت‌های وابسته را از دیگر الزامات حاکمیت شرکتی دانست و بر ضرورت اعلام منافع مرتبط، ثبت موضوع در صورت‌جلسات و ارزیابی مستقل شرایط معاملات، مطابق قوانین و مقررات داخلی شرکت، تأکید کرد.
بر اساس این یادداشت، تصویب سیاست سرمایه‌گذاری، تعیین حدود اختیارات مدیرعامل، هیئت‌مدیره و کمیته سرمایه‌گذاری، الزام به ارائه گزارش استاندارد برای فرصت‌های عمده، مقایسه عملکرد واقعی پروژه با پیش‌بینی‌های اولیه و ثبت تصمیم‌ها و نتایج، از جمله اقدامات اجرایی پیشنهادی برای استقرار نظام تصمیم‌گیری حرفه‌ای در شرکت‌های ساختمانی است.
دبیر انجمن انبوه‌سازان مسکن و ساختمان استان تهران در جمع‌بندی این یادداشت، با تأکید بر محدودبودن سرمایه، زمان و ظرفیت مدیریتی شرکت‌ها، خاطرنشان کرد که مزیت توسعه‌گر حرفه‌ای تنها در شناسایی فرصت‌های سرمایه‌گذاری نیست، بلکه در انتخاب آگاهانه فرصت‌های مناسب و کنارگذاشتن گزینه‌های نامتناسب نیز شکل می‌گیرد؛ رویکردی که با پیوند جسارت کارآفرینی به تحلیل، شفافیت و انضباط سازمانی، زمینه خلق ارزش پایدار در صنعت ساختمان را فراهم می‌کند.