رامین گوران، دبیر انجمن انبوهسازان استان تهران، در یادداشتی، با تاکید بر اینکه ایمنی شهری بدون نوسازی و ساختوساز استاندارد معنا ندارد، هشدار داد: زلزله منتظر تصمیمات اداری و تعلل در نوسازی بافتهای فرسوده نمیماند.
به گزارش روابط عمومی انجمن انبوه سازان استان تهران، مهندس رامین گوران اوریمی، دبیر انجمن انبوه سازان مسکن و ساختمان استان تهران، در یادداشتی به مناسبت روز ایمنی دربرابر زلزله نوشت:
امروز، روز ایمنی در برابر زلزله، بیش از آنکه یک مناسبت تقویمی باشد، یادآور یک واقعیت تلخ و انکارناپذیر است؛ اینکه بخش قابل توجهی از شهرهای ما، بهویژه کلانشهرها، بر روی گسلهای فعال بنا شدهاند و همچنان با انبوهی از ساختمانهای فرسوده، ناایمن و فاقد استانداردهای حداقلی مقاومسازی زندگی میکنیم.
زلزله، حادثهای قابل پیشبینی نیست اما خسارات آن کاملا قابل پیشگیری است؛ به شرط آنکه ایمنی را نه در شعار، بلکه در عمل جدی بگیریم. متاسفانه سالهاست که نوسازی بافتهای فرسوده، به دلایل مختلفی از جمله نبود مشوقهای موثر، پیچیدگیهای اداری، کمبود منابع مالی و نبود سیاستگذاری منسجم، به تعویق افتاده و هر روز این تعلل، هزینهای سنگینتر برای شهر و شهروندان به همراه دارد.
انبوهسازان بهعنوان بازوی اجرایی توسعه شهری، همواره بر این نکته تاکید داشتهاند که ایمنی ساختمان نباید قربانی نگاه کوتاهمدت اقتصادی شود. ساختوساز اصولی، استفاده از فناوریهای نوین، رعایت مقررات ملی ساختمان و نظارت واقعی، نه هزینه اضافی بلکه سرمایهگذاری برای حفظ جان مردم است.
در روز ایمنی در برابر زلزله، باید صادقانه بپذیریم که با صدور بخشنامه و برگزاری همایش، ایمنی محقق نمیشود. آنچه نیاز داریم، تصمیمهای شجاعانه، حمایت واقعی از نوسازی، و ایجاد اعتماد میان حاکمیت، سازندگان و مردم است.
واقعیت این است که زلزله منتظر اصلاح قوانین، تامین بودجه یا پایان جلسات کارشناسی نمیماند؛ این ما هستیم که باید پیش از وقوع فاجعه، مسئولانه عمل کنیم.
در کنار نوسازی بافتهای فرسوده، ارتقای کیفیت ساختوسازهای جدید نیز یک ضرورت غیرقابل انکار است. ایمنی شهری زمانی محقق میشود که ساختمانها بر اساس ضوابط فنی، مقررات ملی ساختمان و با مصالح استاندارد ساخته شوند، نه بر مبنای حداقلها و صرفاً برای کاهش هزینه. از سوی دیگر، ساختمانهای احداثشده در محورهای پرخطر، پهنههای گسلی و مناطق با ریسک بالا باید بهصورت مستمر مورد پایش، کنترل و در صورت لزوم، مقاومسازی یا بازنگری قرار گیرند. بیتوجهی به کیفیت ساخت و رها کردن ساختمانهای موجود در مناطق خطرناک، عملا به معنای انباشتن بحران برای روز وقوع زلزله است.