عضو هیئتمدیره انجمن صنفی انبوهسازان مسکن و ساختمان استان تهران، صنعتیسازی در ساختوساز را رویکردی فراتر از پیشساختهسازی دانست و تأکید کرد: تکرارپذیر کردن فرایندها، افزایش بهرهوری و ایجاد کیفیت یکنواخت، سه مؤلفه اصلی حرکت صنعت ساختمان به سمت صنعتیسازی است.
به گزارش روابط عمومی انجمن صنفی انبوهسازان مسکن و ساختمان استان تهران، حمیدرضا فربودمنش، عضو هیات مدیره انجمن و مدیرعامل شرکت تربت پاک، در بیستوششمین نمایشگاه صنعت ساختمان، صنعتیسازی را نه صرفاً یک فناوری یا شیوه مشخصِ ساخت، بلکه راهبردی برای افزایش بهرهوری، سرعت و کیفیت در فرایند ساختوساز دانست.
وی با اشاره به برداشت رایج از مفهوم صنعتیسازی اظهار کرد: زمانی که از صنعتیسازی صحبت میشود، معمولاً تصویری از کارخانهای شکل میگیرد که قطعات ساختمان در آن تولید و سپس در محل پروژه نصب میشوند، در حالی که این تنها یکی از روشهای تحقق صنعتیسازی است و میتوان همین رویکرد را در ساختمانهایی با روشهای متعارف ساخت نیز دنبال کرد.
عضو هیات مدیره انجمن صنفی انبوهسازان مسکن و ساختمان استان تهران، یکی از مؤلفههای اصلی صنعتیسازی را تکرارپذیر کردن فعالیتها عنوان کرد و گفت: اگر میزان مواد اولیه، زمان و ترتیب انجام مراحل مشخص باشد، میتوان کیفیت محصول نهایی را در دفعات مختلف تا حد زیادی ثابت نگه داشت؛ در ساختوساز نیز همین منطق حاکم است و باید میزان مصرف منابع، مراحل انجام کار، زمانبندی و کیفیت خروجی قابل کنترل و تکرارپذیر باشد.
فربودمنش مدون شدن فعالیتهای تکرارشونده را یکی از نشانههای حرکت یک مجموعه به سمت صنعتیسازی دانست و افزود: برای مثال، اگر در چند پروژه بهطور مستمر درخواست خرید کالا یا خدمات انجام میشود، میتوان این فرایند را در قالب یک فرم مشخص تعریف کرد تا نوع کالا، شرح خدمات و نیاز پروژه بر اساس یک الگوی ثابت ثبت و به پیمانکار منتقل شود.
به گفته وی، تفاوت میان یک سیستم منسجم و مجموعهای از فعالیتهای پراکنده، در میزان وابستگی فرایندها به افراد و وجود روشهای مشخص برای انجام کارها است؛ بهگونهای که فعالیتها حتی بدون حضور دائمی یک فرد نیز قابلیت ادامه داشته باشند.
عضو هیات مدیره انجمن صنفی انبوهسازان مسکن و ساختمان استان تهران بر اهمیت ثبت و انتقال دانش در پروژههای ساختمانی تأکید کرد و گفت: در بسیاری از پروژهها بخشی از دانش و تجربه در ذهن مدیر، مهندس یا سرپرست کارگاه باقی میماند و در نتیجه، با غیبت یا خروج یک فرد، بخشی از فرایند کار نیز دچار اختلال میشود.
فربودمنش ثبت تجربهها، دستورالعملها و درسآموختههای پروژه را یکی از راههای کاهش این وابستگی دانست و افزود: حتی تجربههایی که در ظاهر جزئی هستند، از مشکلات انبار در یک غرفه نمایشگاهی تا نحوه اجرای یک فعالیت در کارگاه، اگر ثبت شوند، دیگر وابسته به حافظه افراد نخواهند بود و میتوان از آنها در پروژههای بعدی استفاده کرد.
وی مفهوم صنعتیسازی را فراتر از عملیات اجرایی ساختمان دانست و مدیریت اطلاعات را نیز بخشی از این فرایند عنوان کرد و گفت: دادههای تولیدشده در نمایشگاهها، طلاعاتی مانند نوع مخاطبان یک غرفه، نیازهای آنها و نحوه آشنایی مخاطبان با مجموعه میتواند جمعآوری و در قالب یک داشبورد در اختیار مدیران قرار گیرد تا مبنایی برای تصمیمگیریهای بعدی باشد.
عضو هیات مدیره انجمن صنفی انبوهسازان مسکن و ساختمان استان تهران خاطرنشان کرد: صنعتیسازی یک دوگانه صفر و یک، میان ساختمان سنتی و ساختمان صنعتی نیست؛ ممکن است یک ساختمان با روشهای متعارف ساخته شود، اما بخشی از فرایندهای آن از نظر سرعت، کیفیت، مصرف منابع یا ثبت و انتقال دانش، صنعتی شده باشد.
فربودمنش همچنین میان صنعتیسازی و پیشساختهسازی تفاوت قائل شد و گفت: روشهایی مانند قالب تونلی، LSF و ICF را میتوان پلتفرمهای ساخت دانست که قابلیت افزایش سرعت ساخت را دارند، اما صنعتیسازی به یک متریال یا پلتفرم مشخص محدود نمیشود.
به گفته وی هرگاه راهبرد یک پروژه بر افزایش بهرهوری، سرعت، کنترل منابع و ایجاد کیفیت یکنواخت استوار باشد، میتوان با استفاده از متریالها و روشهای مختلف، فرایندهای ساخت را به سمت صنعتیسازی هدایت کرد.
عضو هیات مدیره انجمن صنفی انبوهسازان مسکن و ساختمان استان تهران در پایان با تأکید بر اینکه تحول در پروژههای ساختمانی الزاماً نیازمند تغییر همزمان تمام فرایندها نیست، خاطرنشان کرد: حتی اگر بخشی از فعالیتهای یک مجموعه، برای مثال ۲۰ درصد از فرایندها، سیستماتیک و تکرارپذیر شود، همین تغییرات میتواند در کنار یکدیگر مسیر پروژه را به سمت صنعتیتر شدن هدایت کند؛ مسیری که با ورود نسل جدید نیروی کار و ابزارهایی مانند هوش مصنوعی، ظرفیت بیشتری برای توسعه خواهد داشت.