عضو هیأتمدیره انجمن انبوهسازان مسکن و ساختمان استان تهران اعلام کرد: جامعه ایران در حال تغییر است و سیاست مسکن نیز باید متناسب با افزایش سن ازدواج، کوچکتر شدن خانوارها و نیازهای جدید جوانان و افراد مجرد بازطراحی شود.
به گزارش روابط عمومی انجمن صنفی انبوهسازان مسکن و ساختمان استان تهران، داود بیدار، عضو هیأتمدیره انجمن انبوهسازان و توسعهگران ساختمان استان تهران، با اشاره به انتشار آمارهایی درباره تعداد افراد مجرد در کشور، بر ضرورت بازنگری در سیاستهای مسکن و شهرسازی متناسب با تغییرات جمعیتی و سبک زندگی تأکید کرد و گفت: در برخی آمارهای منتشرشده از جمله عدد ۴۲ میلیون نفر، ابهام و اختلافنظر آماری وجود دارد، سیاستگذاری ملی نباید بر پایه آمارهای تأییدنشده انجام شود، اما اختلاف بر سر یک عدد نباید ما را از اصل موضوع دور کند. جامعه ایران در حال تغییر است؛ سن ازدواج افزایش یافته، بخشی از جوانان دیرتر تشکیل خانواده میدهند، خانوارها کوچکتر شدهاند و گروه قابلتوجهی از شهروندان در مقاطعی از زندگی بهصورت مجردی زندگی میکنند.
وی افزود: این تحولات صرفاً یک موضوع جمعیتشناختی یا اجتماعی نیست، بلکه باید بهعنوان مسئلهای جدی در سیاستگذاری مسکن و شهرسازی مورد توجه قرار گیرد. جوانی که امروز تصمیم به ازدواج میگیرد نیز با یکی از مهمترین موانع آغاز زندگی مشترک، یعنی تأمین مسکن، مواجه است.
عضو هیأتمدیره انجمن انبوهسازان مسکن و ساختمان استان تهران با انتقاد از فاصله میان تحولات واقعی جامعه و برخی ضوابط و الگوهای موجود در حوزه مسکن گفت: وقتی اندازه خانوار، سن ازدواج، توان خرید و سبک زندگی تغییر میکند، طبیعی است که محصول مسکن نیز باید متناسب با این تغییرات بازطراحی شود.
بیدار با بیان اینکه نمیتوان جامعه سال ۱۴۰۵ را با همان مفروضاتی تحلیل کرد که برای خانوادههای چند دهه قبل وجود داشته است، اظهار کرد: مسکن کالایی نیست که بتوان آن را در کوتاهمدت تغییر داد؛ طراحی و اجرای یک پروژه ممکن است چند سال زمان ببرد و ساختمانی که امروز ساخته میشود، باید برای سالهای آینده نیز پاسخگوی نیاز جامعه باشد. از اینرو توسعهگر و سیاستگذار باید این پرسش را مطرح کنند که مردم پنج یا ۱۰ سال آینده در شهرها به چه نوع مسکنی نیاز خواهند داشت.
مجردها نیز به مسکن مناسب نیاز دارند
این توسعهگر حوزه ساختوساز با تأکید بر ضرورت توجه به نیاز افراد مجرد به مسکن گفت: به رسمیت شناختن نیاز مسکن این گروه به معنای ترویج تجرد نیست. سیاستگذاری هوشمند باید همزمان شرایط تشکیل خانواده و دسترسی زوجهای جوان به مسکن را تسهیل کند و نیاز واقعی افرادی را که امروز به هر دلیل مجرد زندگی میکنند نیز نادیده نگیرد.
بیدار با بیان اینکه باید «نردبان مسکن» در کشور شکل بگیرد؛ به این معنا که جوانان بتوانند زندگی خود را از یک واحد کوچکتر، باکیفیت و قابلپرداخت آغاز کنند و متناسب با افزایش درآمد و بزرگتر شدن خانواده، در سالهای بعد به واحدهای بزرگتر منتقل شوند. خانه اول یک زوج جوان الزاماً نباید خانه تمام عمر آنها باشد و زوجهای جوان نباید از همان ابتدای زندگی مشترک، هزینه مسکنی متناسب با یک خانوار چهار یا پنجنفره را متحمل شوند.
کوچکمتراژ به معنای بیکیفیت نیست
عضو هیأتمدیره انجمن انبوهسازان مسکن و ساختمان استان تهران با تأکید بر ضرورت تغییر نگاه به واحدهای کوچکمتراژ اظهار کرد: کوچکمتراژ بودن نباید به معنای کاهش کیفیت باشد. در صورت کاهش متراژ خصوصی واحدها، میتوان بخشی از نیازهای ساکنان را از طریق فضاها و خدمات مشترک تأمین کرد.
وی از فضاهای چندمنظوره، امکانات ورزشی، فضاهای کار اشتراکی، خدمات نظافت و نگهداری و فضاهای اجتماعی بهعنوان بخشی از خدمات قابل پیشبینی در نسل جدید پروژههای مسکونی نام برد و گفت: موضوع فقط کوچکتر ساختن واحدها نیست، بلکه باید مفهوم سکونت متناسب با سبک زندگی جدید بازطراحی شود.
تجربه بازار باید وارد سیاستگذاری شود
بیدار با اشاره به تجربه مجموعه خود در اجرای پروژههای کوچکمتراژ گفت: چند سال قبل، بر اساس مطالعات بازار و بررسی تغییرات سبک زندگی، به این نتیجه رسیدیم که بخشی از تقاضای آینده مسکن به سمت واحدهای کوچکمتراژ با خدمات و کیفیت مناسب حرکت خواهد کرد. بر همین اساس طراحی و اجرای تعدادی از این پروژهها آغاز شد که امروز بخشی از آنها آماده تحویل و بخشی دیگر در حال ساخت است.
وی با تاکید براینکه این تجربه نشان داد توسعهگری صرفاً ساخت ساختمان نیست و توسعهگر باید تغییرات جامعه را زودتر ببیند و آن را به محصول مناسب تبدیل کند، اعلام کرد: بخش خصوصی بهتنهایی قادر به پاسخگویی به این تحول نیست و در صورتی که ضوابط شهرسازی، نظام تأمین مالی، سیاست زمین، پارکینگ، تراکم، حداقل مساحت واحدها، مقررات بهرهبرداری و سیاستهای حمایتی با تغییرات اجتماعی هماهنگ نباشند، حتی توسعهگرانی که نیاز جدید بازار را شناسایی کردهاند نیز با محدودیت مواجه خواهند شد.
ضرورت بازنگری در سیاستهای مسکن و شهرسازی
بیدار با تأکید بر ضرورت ورود جدی تغییر ساختار خانوار و سبک زندگی به سیاستگذاری مسکن اظهار کرد: وزارت راه و شهرسازی، شهرداریها، شورای عالی شهرسازی و معماری، نظام بانکی و سایر نهادهای مرتبط باید این تغییرات را در سیاستگذاریهای خود لحاظ کنند.
وی افزود: این بازنگری باید فراتر از طرحها و تسهیلات مقطعی باشد و موضوعاتی همچون ضوابط شهرسازی، حداقل متراژ و پارکینگ، شیوههای تأمین مالی، تسهیلات خرید و ساخت، الگوهای اجارهداری حرفهای، مسکن استیجاری، سیاست زمین و مشوقهای ساخت واحدهای متناسب با خانوارهای یک و دونفره را دربرگیرد.
عضو هیأتمدیره انجمن انبوهسازان مسکن و ساختمان استان تهران همچنین بر ضرورت تعریف مسیر ویژه برای دسترسی زوجهای جوان به مسکن تأکید کرد و گفت: اگر سیاست جمعیتی کشور بر تسهیل ازدواج و تشکیل خانواده تأکید دارد، سیاست مسکن نیز باید با همین هدف هماهنگ باشد. نمیتوان جوانان را به ازدواج تشویق کرد اما سازوکار تأمین مسکن را بهگونهای طراحی کرد که با درآمد و قدرت خرید آنها فاصله زیادی داشته باشد.
بیدار گفت: جامعه منتظر قوانین و طرحهای شهری نمیماند؛ سبک زندگی، اندازه خانوار، قدرت خرید و نیازهای نسل جدید در حال تغییر است. وظیفه سیاستگذار، شناخت واقعیت جامعه و طراحی راهحل متناسب با آن است.
وی خاطرنشان کرد: سیاست مسکن آینده ایران باید تفاوت نیازهای مجردها، زوجهای جوان، خانوادههای دارای فرزند، سالمندان و سایر گروههای جامعه را به رسمیت بشناسد. بازنگری در سیاستهای کلان مسکن و ضوابط شهرسازی متناسب با تحولات جمعیتی و سبک زندگی دیگر یک انتخاب نیست، بلکه یک ضرورت است.
عضو هیأتمدیره انجمن انبوهسازان مسکن و ساختمان استان تهران تأکید کرد: ما نباید فقط برای جمعیت امروز ساختمان بسازیم، بلکه باید برای سبک زندگی فردای جامعه، امروز تصمیم بگیریم.